Zagadki o rodzinie - 28.05.2020r.
Propozycja zajęć na dzień 28.05.2020
Temat tygodnia: Święto Rodziców.
Temat dnia: Zagadki o rodzinie.
Cele ogólne:
-rozwijanie mowy; rozwijanie sprawności manualnej.
Cele szczegółowe:
-Dziecko: rozwiązuje zgadki, wykonuje obrazek przedstawiajacy rodzinę.
1. „Rodzina” – nauka wiersza.
Dom to przede wszystkim rodzina, a więc nauczmy się krótkiego wierszyka o rodzinie wykorzystując palce dłoni:
Ten pierwszy to Dziadziuś, (kciuk)
tuż obok Babunia. (wskazujący)
Największy to Tatuś, (środkowy)
a przy nim mamusia. (serdeczny)
A to ja dziecina mała, (mały)
i to jest rodzinka, moja ręka cała.
2. Swobodne wypowiedzi dzieci na temat rodziny - Jakie znaczenie ma dla nas rodzina? - Jak wyglądaja członkowie rodziny, jak lubią spędzać wolny czas, jakie zawody wykonują? itp.
Odczytanie wyrazu rodzina z podziałem na sylaby i głoski. (Załącznik Nr 1)
3. Karta pracy, cz. 4, s. 49
Oglądanie zdjęcia. Rysowanie przy każdym fragmencie umieszczonym na dole karty odpowiedniej liczby kropek.
Opowiadanie o tym, jak dziecko lubi spędzać wolny czas z rodzicami.
4. Rodzina -rozwiązywanie zagadek tekstowych.
|
Kocha nas najbardziej na świecie, Wszystkie troski od nas odgania. Ona nas urodziła. Czy już wiesz, kto to? To............................................(mama)
Dla was, wnucząt, ona zawsze dobre serce ma. Czułym okiem na was patrzy, bajek mnóstwo zna. (babcia)
Co to za dziewczynka ze mną w domu mieszka, do rodziców mówi, mamo, tato, a na imię ma Agnieszka?.... (siostra).
To jest zagadka
Kto nas kocha tak jak nikt
Oto niezwykle łatwa zagadka. |
Gdy coś się w domu zepsuje, szybciutko to naprawi. Samochód też zreperuje, bo on wszystko potrafi. (tata) Nie każdy jest siwy, nie każdy wąsaty, ale każdy jest tatą mamy albo taty. (dziadek)
Taki sam chłopiec jak ja, mamę wspólną ze mną ma Wspólny jest również tata. A ja wiem, że mam......... (brata) . Jak razem się nazywa:
Łatwą tu zagadkę mamy:
To „m” litera, to „a” litera.
Ta dziewczyna i ten chłopak |
6. Rodzinna pantomima. Wykorzystanie techniki twórczego myślenia „język ciała”. Dzieci przedstawiają ruchem zawody swoich rodziców, mamy i taty. Pozostałe dzieci odgadują, co to za zawód.
7. Magiczne drzewko – słuchanie opowiadanie Ewy Stadtmuller
- Pani powiedziała, że na poniedziałek mamy przynieść do przedszkola zdjęcia członków
rodziny, bo będziemy robić magiczne rodzinne drzewko – oświadczyła Ada.
– Takie drzewko nazywa się genealogiczne – popisał się wiedzą Olek. – My też takie robiliśmy,
ale nasza pani kazała nam rysować wszystkich: babcie, dziadków, ciocie, wujków, rodziców…
no i te portrety nie wyszły najlepiej. Chyba twoja pani nie chce, żeby ktoś się przestraszył,
patrząc na swój portret, i dlatego kazała wam przynieść zdjęcia – domyślił się Olek.
– Tylko czy my mamy zdjęcia wszystkich cioć i wujków – zaniepokoiła się Ada.
Na szczęście dziadkowie starannie przechowywali wszystkie rodzinne pamiątki, a szczególnie
fotografie. Kiedy usłyszeli, o co chodzi, z radością otwarli swój „skarbiec” i zaczęło się poszukiwanie.
Ostateczny wybór zdjęć należał oczywiście do Ady, która nieoczekiwanie zapragnęła
umieścić na swym drzewku ślubne fotografie – zarówno rodziców, jak i dziadków.
Problem w tym, że takich pamiątek nikt nie chciał się pozbywać. Ale od czego jest technika?
Dziadzio raz-dwa zeskanował wybrane fotografie i już po chwili wydrukował je na specjalnym sztywnym
papierze. Ada przykładała do nich kubeczek i rysowała kółeczko, a mama wycinała.
Tym sposobem na stole pojawił się cały komplet okrągłych portrecików. Wieczorem tata napisał
maila do wujka Pawła, że w rodzinnym archiwum brakuje zdjęcia Krzysia – czyli najmłodszego
członka rodziny.
– Bardzo przepraszam – odpisał wujek i dołączył komplet zdjęć swego synka.
Wszyscy zgodzili się, że najzabawniejsze jest to, na którym Krzyś z zapałem ssie swój duży palec u nogi.
W poniedziałek Ada nie mogła się doczekać wyjścia do przedszkola.
Gdy po śniadaniu średniaki zabrały się do pracy, przypomniała jej się rozmowa z Olkiem.
– A czy to drzewo… geologiczne będziemy mogli zabrać do domu? – zapytała.
– GENEALOGICZNE – poprawiła ją pani. – Genealogia to nauka zajmująca się badaniem
więzi rodzinnych. Żyjemy dzięki temu, że nasi przodkowie mieli dzieci, te dzieci dorastały
i przekazywały życie swoim dzieciom – tym sposobem nasze rodzinne drzewka zyskiwały
wciąż nowe gałązki i rozrastały się wspaniale – tłumaczyła pani. – A teraz namalujcie
na kartonie pień i gałązki. W pudełkach na stole znajdziecie wycięte z bibuły zielone listki
do przyklejenia. Niech każde z was umieści na tych gałązkach zdjęcia swych bliskich, zaczynając
od najstarszych. Gotowe drzewka oczywiście będziecie mogli zabrać do domu.
Ada pracowała pilnie cały dzień, a gdy mama przyszła po nią do przedszkola, z dumą rozwinęła
swe dzieło.
– Jakie piękne rodzinne drzewko! – zawołała mama. – Oprawimy je w ramki i powiesimy
w salonie. Gdy tata wróci z delegacji, będzie miał niespodziankę.
Rozmowa kierowana na podstawie opowiadania. (Załącznik Nr 2)
Rodzic zadaje pytanie:
− Co to jest drzewo genealogiczne?
Następnie R. prosi dziecko o wymienienie nazw i imion członków rodziny (np. babcia Kasia, wujek Zbyszek, itd.).
8. Zabawa przy piosence „Jesteś mamo skarbem mym”.
9. Rodzinna pantomima. Wykorzystanie techniki twórczego myślenia „język ciała”. Dzieci przedstawiają ruchem zawody swoich rodziców, mamy i taty. Pozostałe dzieci odgadują, co to za zawód.
10. Moja Rodzina – praca plastyczna dowolną techniką.
Wykonaj dowolną techniką obrazek przedstawiający Twoją Rodzinę.
